Purim - najradośniejsze święto żydowskie

Purim jest nazywane najradośniejszym świętem w żydowskim kalendarzu. To pamiątka cudownego i nieoczekiwanego ocalenia Żydów od zagłady w starożytnej Persji.

Radość ta wynika z faktu, że tragiczny los, który wyznaczył królewski minister Haman za pomocą losowania (stąd nazwa „pur” oznaczająca los), został odwrócony dzięki odwadze królowej Estery i Mordechaja.

Oto kluczowe powody, dla których ten dzień ma tak radosny i wyjątkowy charakter:

  • Atmosfera karnawału i maskarady: Purim ma charakter powszechnego karnawału, podczas którego organizuje się bale przebierańców, maskarady oraz radosne korowody na ulicach. W tym dniu zawieszone są nawet surowe zakazy dotyczące ubioru, co pozwala mężczyznom przebierać się w suknie kobiece, a kobietom w stroje męskie
  • Zwyczaj „ad delo jada”: Tradycja nakazuje pić do momentu, kiedy człowiek przestaje odróżniać zło od dobra (po hebrajsku ad delo jada, „aż nie będzie się wiedziało”), a słowa: „niech będzie błogosławiony Mordechaj” zaczną się mylić z „niech przeklęty będzie Haman”. Ma to przypominać, że ocalenie dokonało się podczas królewskiej uczty.
  • Humor i parodia: Podczas święta popularne są purimszpile, czyli żartobliwe i parodystyczne przedstawienia teatralne nawiązujące do historii Estery lub innych wątków biblijnych. Studenci szkół religijnych piszą wówczas absurdalne rozprawy, w których w komiczny sposób tłumaczą zasady wiary, a czasem nawet krytykują swoich nauczycieli i rabinów
  • Radosne obrzędy w synagodze: Podczas czytania Księgi Estery zgromadzeni wierni starają się zagłuszyć każde wspomnienie imienia Hamana, czyniąc ogromny hałas za pomocą kołatek, tupania i klaskania
  • Wspólnotowe dzielenie się radością: Świętowanie obejmuje obowiązek dawania jałmużny ubogim (przynajmniej dwóm osobom) oraz wzajemne obdarowywanie się prezentami żywnościowymi, tzw. miszloach manot Tradycyjnie spożywa się także słodkie ciastka w kształcie trójkątów, zwane uszami Hamana

.Wszystkie te elementy sprawiają, że Purim jest dniem pełnym entuzjazmu, wdzięczności i zabawy, celebrującym zwycięstwo życia nad planowaną zagładą. 

Więcej w prezentacji przygotowanej przez naszą koleżankę.